Tekst do katalogu
Muzyka, która zdarzyła się naprawdę
Synestezja to zdolność do nietypowego odbioru rzeczywistości, która pozwala słyszeć obrazy i widzieć muzykę. Dzięki fotografiom Daniela Cichego każdy z nas może choć na chwilę doświadczyć tego niezwykłego zjawiska. Jaką muzykę zobaczysz? Jaką fotografię usłyszysz? Koncert za koncertem. Klatka za klatką. Opowieść za opowieścią. Która z nich jest o Tobie?
Jedna z tych historii zaczyna się na dawnej ulicy Marchlewskiego, obecnie Kolbego. Kilkuletni Daniel doznaje niegroźnego na pozór wypadku po którym na pewien czas traci mowę. Jego językiem staje się fotografia. Kiedy w 1990 roku Rafał „Kazi” Kasprzak, Michał „Dósioł” Thiede i Darek „Qłak” Kułak zakładają Alians, ma 17 lat, z czego już 7 lat za obiektywem. Jeszcze nie wie, że stanie się najważniejszym kronikarzem pilskiej sceny muzycznej lat dziewięćdziesiątych. On, chłopak od Floydów, jest na każdym punk rockowym koncercie w tym mieście. Ta muzyka to DNA tego miasta. Toruń w tamtym czasie ma swoją Republikę, na Śląsku rządzi blues, a ulice w Pile należą do punk rocka. Czy ta historia mogła zdarzyć się innym ludziom w innym mieście? Zdarzyła się Pile. To był nie tylko punk. Piła szuka swojego brzmienia także w metalu, w mocnym rocku i w reggae. Alians, Świat Czarownic, Globtorter, INRI, Skull Smokes, Meffi, Madhouse, Cios Poniżej Pasa, Burial, Kulturka (obecnie Qulturka), Jafia Namuel i kilkadziesiąt innych zespołów. Różne brzmienie i tylko jedna scena. Ponad podziałami. Tu wszyscy się znają. Często dzielą ze sobą tę samą salę prób. Nagrywają demówki na tym samym sprzęcie. Piją po koncertach to samo tanie wino. Liczba granych wtedy koncertów to kolejny pilski fenomen. Każdy chce grać jak najwięcej, więc koncerty odbywają się praktycznie w każdej większej sali w mieście. Aula w ogólniaku, aula w „Nafcie”, klub garnizonowy, sala w spółdzielni przy Sikorskiego, „Iskierka”, „Teatralna”, „Natalia”, a jeszcze wcześniej Kulturka i Przepompownia. Te większe koncerty odbywają się w Pilskim Domu Kultury, hali bokserskiej, Rokadzie i Berpilu, który jeszcze długo będzie znany jako KW. Trudno uwierzyć, że w tej samej sali, w której jeszcze w styczniu 1990 roku wybierano delegatów na zjazd PZPR, kilkanaście miesięcy później swoje legendarne koncerty zagra Brygada Kryzys, Izrael, Armia i Proletariat. Jeżeli gdzieś padł Babilon, to właśnie w dawnej sali plenarnej KW PZPR przy Dąbrowskiego. To było coś więcej niż tylko symboliczna zmiana miejsc: rząd dusz w Pile przejęła muzyka.
Słychać to też w Pilskim Domu Kultury. Gra Dżem, Defekt Muzgó, VooVoo, Big Cyc, Maanam, Wilki, Lech Janerka. Średni wiek publiczności to 17 lat, a znak rozpoznawczy to wojskowy chlebak, koszula w kratę i rumunki.
Ta sama publiczność, która bawi się pod sceną w Berpilu czy w Pilskim Domu Kultury, latem jeździ do Głowaczewa na festiwal Blues nad Piławą (1990-93). Na plenerowej scenie gra dla nich czołówka polskiego bluesa: Rysiek Riedel, Józef Skrzek, Tadeusz Nalepa, Martyna Jakubowicz, Zdrowa Woda. Kilka lat później będą się bawić na bluesowych koncertach w „Natalii”.
Jeszcze inni będą obalać mury na koncercie Kaczmarskiego i Gintrowskiego, wołać razem z Wójcickim „Co jeszcze świrze ci się śniło?”, śpiewać bluesa o czwartej nad ranem ze Starym Dobrym Małżeństwem i uciszać serce razem z Szałapak. Będzie też wiosna od Grechuty i Bach od Wodeckiego. I to wszystko zdarzyło się w jednym czasie i w jednym mieście, często tym samym ludziom, bo w tamtych beztroskich, młodych jak wino latach dziewięćdziesiątych, wszystko było możliwe.
Ta muzyczna historia napisana obiektywem Daniela Cichego ma wiele dźwięków i wiele twarzy. Bez niego byłaby jak nigdy nie wydana demówka. Robert Capa, jeden z najważniejszych fotografów XX wieku, mówił: „Jeśli Twoje zdjęcia nie są wystarczająco dobre, to znaczy że nie jesteś wystarczająco blisko”. Danielowi zależało, żeby te zdjęcia były dobre. Wchodził na scenę. Do garderoby. W tłum. W muzykę. Tak jak Anton Corbijn stojąc za obiektywem stał się częścią historii rocka, tak samo Daniel Cichy stał się częścią pilskiej sceny muzycznej. Tak samo jak u Corbijna chodziło mu o ludzi, którzy dają z siebie wszystko. Zostały zdjęcia, które wykroczyły poza scenę i swój czas.
Agnieszka Świderska
.
.
Tekst autora
Dorastałem na ulicy Marchlewskiego (obecnie Kolbe) w Pile.
Wśród starych kamienic, na podwórkach, w szopkach. Blisko działek, parku miejskiego i parku z czarnymi łabędziami na wyspie, nieopodal dzikiej rzeki Gwdy. Blisko centrum miasta. Kurki, świnki, nutrie, kotki i pieski były codziennością, a także działka. Latem fajne dni na Płotkach,
a w zimie czasami basen w Chodzieży czy w Pile. Wakacje w górach lub nad morzem. W domu niczego nie brakowało. Tata był elektrykiem i uczył mnie majsterkowania. Do Piły przyjechał z Wągrowca, gdzie chodził do tej samej klasy ze Zbyszkiem Noską (Śp. redaktor naczelny Tygodnika Nowego). Zabierał mnie też WSK-ą (motor) na liczne wyprawy, pokazując świat. Mama była pielęgniarką w szpitalu. Wypadek w dzieciństwie przyczynił się do poszukiwań własnego świata. Trafiłem na wspaniałych ludzi, którzy poprowadzili mnie w swojej pasji: Eugeniusza Boguszewskiego, Stanisława Pręgowskiego, Mirka Bociana, Lubę Zarembińską, Kasię Torzewską, Wiesię Szczygieł i wielu innych. Zajęcie się fotografią dla 10-letniego chłopca stało się sposobem na życie i początkiem wielkiej pasji. Codzienne wychodzenie z aparatem i wywoływanie zdjęć w ciemni było prawdziwą magią. Zakochałem się i przepadłem w kadrach już na zawsze. Trwa to nieustannie aż do dziś.
Szefie, potrzebuję 350 marek.
Miałem wiele szczęścia i jeszcze wydarzył się prawdziwy cud. Kolega przyniósł do klubu Canona AV-1 z 50 mm i oznajmił, że wymienia na lepszy model, a ten może sprzedać za 350 marek. Byłem wtedy na praktyce w jednym z pierwszych prywatnych sklepów z elektroniką. Szef mnie lubił i ośmieliłem się zapytać czy da mi tę kasę, a ja w zamian będę pracował tyle, ile trzeba. Udało się. Dziękuję, panie Darku!
Dzięki temu w tamtych czasach, w wieku 16 lat, wszedłem w posiadanie genialnego aparatu, którym wszystkie te koncerty później fotografowałem.
Dlaczego o tych historiach piszę?
W 1987 roku na FAMIE w Świnoujściu mój mistrz Mirek Bocian powiedział:
– Ja będę ustawiał światła w amfiteatrze, a ty bierz mój aparat (Olympus OM-2) i fotografuj.
Ufał mi. On wiedział, że ten 14-letni chłopak zrobi świetne kadry. Tak powstał mój pierwszy reportaż z koncertu, który ukazał się na rozkładówce Tygodnika Pilskiego.
Przełom.
Każdy z nas doświadcza przełomów. Miałem chyba 18 lat, a tym przełomem był T-Love. Miałem już mojego Canona, ale niestety tylko z 50 mm, i aby zrobić zbliżenie, to musiałem wejść na scenę
i zbliżyć się do artysty.
Muniek po prostu zepchnął mnie ze sceny prosto w rozgrzany tłum.
To mi dało do zrozumienia, że jestem na właściwej drodze w życiu. Tak zaczęła się na dobre moja przygoda z fotografią koncertową.
„Ty, weź go wyrzuć” – powiedział Robert Gawliński,
kiedy po koncercie Wilków wszedłem do garderoby. Przedtem udałem się na spacer po Kuźniku, gdzie uwielbiałem chodzić. Starałem się zdążyć na ten koncert, więc zaplanowałem spacer tak, by mi się to udało.
Po latach, w Londynie, opowiedziałem Gawlińskiemu tamtą historię i oboje zaczęliśmy się śmiać.
Z Korą w garderobie.
spędziłem czas całego wywiadu, gdzie zrobiłem jej sporą serię ekspresyjnych zdjęć. Bardzo mnie to cieszyło, że fotografia dała mi możliwość bycia blisko tak znakomitych osobowości. Wiele lat później w Londynie przy lunchu zagadaliśmy się na dobrą godzinę. Nie zgodziła się jednak na portret. Na pożegnanie podała mi swoją delikatną dłoń. Marek za to zrobił nagle pozycję bociana, którą udało mi się uchwycić.
Podczas koncertu Rysiek usiadł za sceną,
a ja poszedłem i wykonałem mu serię zdjęć. Było to na festiwalu Blues nad Piławą, gdzie rozbiłem namiot na kilka dni, fotografując. Dżem fotografowałem jeszcze w PDK Piła.
Koncert Defektu Muzgó zdemolował dom kultury w Pile.
Na moich oczach były wybijane szyby, rozpruwane fotele, sikanie pomiędzy rzędami i wymioty oraz pite duże ilości alkoholu. Kiedy koledze dziennikarzowi ktoś kopnął na kilka metrów w górę dyktafon, to stwierdziliśmy, że już czas wyjść.
Trawka za zdjęcia.
Jedna z pilskich grup muzycznych poprosiła mnie o zdjęcia. Nie mieli jednak funduszy nawet na to, aby pokryć koszty filmu, chemii i papieru. Zaproponowali za to działkę trawki.
Grzeczny chłopak z podstawówki został gitarzystą.
Z Tomkiem Rybarczykiem chodziłem do podstawówki do jednej klasy całe 8 lat. Zostałem miło zaskoczony jak ujrzałem go na scenie w ogólniaku w zespole INRI, kiedy pokazywał gest Kozakiewicza.
Dusiołek był ciekawą postacią.
Jak zresztą wielu w tamtych czasach. Poznałem trochę charakterystycznych ludzi, których było widać tu i tam, a ja lubiłem kręcić się po mieście i wchodzić z aparatem w różne miejsca. Na koncercie w pilskim ogólniaku usiadł z boku i grał, jakby sam wystawiał mi się do świetnych kadrów. Mam go jeszcze na zdjęciach z pilskiej przepompowni. Widywałem go na spacerach w Kuźniku, a nawet nakręciłem jego ślub.
Ja miałem 10 lat, a Rafał chyba 13.
Chodziliśmy do tego samego kółka fotograficznego na ostatnim piętrze w wieżowcu przy parku. Rafał wyciął z tekturki logo zespołu Republika i kopiował je w ciemni. Kilka lat później został liderem Aliansów.
Czy zostaniesz naszym fotografem?
Od managera Jaffi Namuel dostałem propozycję i tak powstało kilka sesji i kilka reportaży. Na scenie domu kultury w Pile, na Śródmiejskiej, na dachu wieżowca, koncert w więzieniu.
Pojedziesz z nami do Szklarskiej Poręby?
To był chyba zespół Zdrowa Woda. Spędziłem z nimi kilka dni na jakimś festiwalu.
Jedziesz z nami do Jarocina?
Z dwiema koleżankami wybrałem się do Jarocina. Niestety trzeba było zapłacić za bilet, więc szliśmy wzdłuż płotu, wypatrując dziur. Wszędzie ktoś pilnował, aż wreszcie dałem jednemu ochroniarzowi trochę forsy i mnie wpuścił. Kiedy przeszedłem przez tę dziurę, dalej była scena, pod którą też przeszedłem i nagle znalazłem się w tłumie fotoreporterów, więc się otrzepałem i wyciągnąłem aparat. Tym sposobem przefotografowałem cały koncert finałowy.
A jeśli zapytasz czego ja wtedy słuchałem?
Można by przypuszczać, że właśnie punk rocka. O nie, nie! W dzieciństwie mama puszczała z płyt Modern Talking, George’a Backera, Demisa Rusosa, Jiri Korn itd. Gdzieś mi to utkwiło w głowie i dziś chętnie posłucham, bo to melodie mojego dzieciństwa. Jednak to właśnie u cioci leciał album Leonarda Cohena “I Am Your Man” i to właśnie on nakreślił moje dalsze gusta muzyczne. Niedługo potem wypożyczyłem z biblioteki publicznej kasetę, na której okładce był biały ptak na niebieskim tle i tak oto polskie wykonania Cohena w wykonaniu Macieja Zembatego i Johna Portera przypadły mi do gustu. Potem zakochałem się w zasłyszanym w radio “The Joshua Tree” U2, czy “The Dark Side Of The Moon” Pink Floydów. Uwielbiałem też Jean-Michael Jarre’a
“The Concerts in China” i “Tubular Bells” Mike’a Oldfielda, The Cure, Simple Minds, Stinga, Pet Shop Boys, Sinead O’Connor. Moja pierwsza dziewczyna zaraziła mnie poezją śpiewaną, którą sama mi grała na gitarze. Uwielbiam do dziś. Z polskich kapel lubiłem Lecha Janerkę, Waglewskiego, Dżem, ale tylko ten z Ryśkiem, Łzy, Wilki, Soykę, Anitę Lipnicką w Varius Manx i potem solo, aż do dziś. Teraz bardzo lubię Artura Rojka, Korteza, chętnie posłucham Moniki Lidke.
Jednak chodziłem na pilskie koncerty, bo czułem się tam świetnie i byłem przekonany, że te spektakularne wydarzenia trzeba jak najlepiej udokumentować.
A jak wtedy żyłem?
Tak jak na tym zdjęciu obok (moja pierwsza wystawa indywidualna FOTOGRAFIA w Galerii P w PDK Piła 1991). Zbuntowany przeciw wszystkiemu. I tak mi zostało do dziś. Bronię się przed głupotą i bronię słabszych. Staram się iść drogą prawdy i dobra, co mi życie bardzo często wynagradza. Zawsze po prostu robiłem swoje. Szkołę średnią mało pamiętam, bo przesiedziałem ten czas w ciemni. Wiedziałem jedno, że muszę do niej chodzić i zdać maturę, aby dalej iść na studia, których jeszcze wtedy w Polsce nie było, a był to kierunek fotografia. Poza tym chodziłem właśnie na koncerty i inne eventy w mieście. Jeździłem też do wujka do Krakowa, w którym się zakochałem (KRAKÓW – wystawa indywidualna 1991). Uwielbiałem też spędzać czas na wsi u kolegi z klasy, gdzie doiłem krowy, pracowałem przy żniwach, czy wykopkach. Po maturze zacząłem pełnoetatową pracę w Panoramie Pilskiej u Krzysztofa Kalki jako fotoreporter, potem przeszedłem do Tygodnika Nowego pod skrzydła Zbyszka Noski, gdzie przepracowałem około 2 lat, po czym zająłem się fotografią komercyjną. Dużo rzadziej chodziłem już na miejskie eventy.
Piła potrzebuje kronikarza,
którego od tego czasu nie ma, mimo innych czasów i dużo większych środków oraz spopularyzowania fotografii od ery cyfrowej. Kogoś, kto jak ja wtedy był dosłownie wszędzie i to na terenie całego byłego województwa pilskiego. Miasto się zmienia, a ludzie wraz z nim i z nowymi trendami. Dokumentowanie potrzebne jest po to, aby po latach znów cieszyć się kadrami archiwalnymi lub właśnie kadrami dźwięku.
PATRONITE i SUPPI
Dziękuję Państwu za wsparcie, za które jestem ogromnie wdzięczny, bo świadczy to o tym, że we mnie wierzycie i cieszycie się, oglądając moje prace. Pokrywa ono częściowo koszty skanowania i archiwizacji. Staram się też jak najczęściej fotografować świat, który mnie otacza. Wsparcie jednak potrzebne jest jeszcze większe tak, abym mógł się w życiu skupić głównie na dokumentacji i reportażu, czego sobie i Państwu życzę.
Wspaniałe efekty.
Kiedy 8 lat temu oddałem moje negatywy do skanowania, nie przypuszczałem, że wywołają one aż tak dużo zamieszania. 11 tysięcy obserwatorów w Internecie, kilka wystaw i dziesiątki reportaży w lokalnej prasie, gdzie zdecydowałem się je bezpłatnie przekazywać po to, aby dotarły do jak największej liczby odbiorców. Do tego kilka wystaw w Pile: trzy w BWA i już druga w Muzeum Okręgowym.
Jakie mam plany na przyszłość?
Piła to wspaniałe miasto, do którego z tęsknoty wróciłem po latach emigracji, zostawiając serce w Wielkiej Brytanii. Uwielbiam podróżować, a przyszłość widzę raczej w przeprowadzce do innego kraju jak np. Portugalia czy Hiszpania, gdzie będę miał nowe otoczenie, zabytki, ludzi i ich historie.
Fotograf to misja?
To moje motto. Cieszę się, że spełniłem je wobec mojego miasta, w którym się urodziłem. Także wobec Wielkiej Brytanii i wielu innych miejsc, które miałem przyjemność odwiedzić. Również wobec wielu moich klientów, którzy umożliwili mi tę piękną drogę.
.
.
Wernisaż
Wystawa Kadry dźwięku. Piła na scenie lat 80. i 90.
Kiedy: 05.03 do 03.05.2026
Na wystawie zostały zaprezentowane fotografie z koncertów, głównie rockowych, które odbywały się w Pile w latach 80. i 90. XX w. – czasie, gdy muzyka była nie tylko formą rozrywki, ale i wyrazem wolności, buntu i tożsamości ówczesnego pokolenia twórców oraz odbiorców ich treści.
Wernisaż wystawy 05.03.2026 godz. 17.00
.
.
Media
https://www.muzeum.pila.pl/wystawa-kadry-dzwieku,20,n1177
https://www.asta24.pl/wydarzenia/kary-dzwieku-pila-na-scenie-lat-80-i-90
https://prk24.pl/92014113/w-dobrym-klimacie-wystawa-kadry-dzwieku-pila-na-scenie-lat-80-i-90
https://www.pila.pl/kalendarz-wydarzen/kadry-dzwieku-wystawa-fotografii-daniela-cichego.html
https://sztuka.miasta.pl/wydarzenie/kadry-dzwieku-pila-na-scenie-lat-80-i-90/
https://7dni.pila.pl/kadry-dzwieku-pila-wraca-do-lat-80-i-90,7257553717021696a
https://www.pila.pl/kalendarz-wydarzen/kadry-dzwieku-wystawa-fotografii-daniela-cichego-2.html
https://www.asta24.pl/2026/03/11/dzwiek-uchwycony-na-fotografiach
https://pilaonline.pl/artykul/kadry-dzwieku-czyli-n2231547
.
.
Opis fotografii
Opis zdjęć KADRY DŹWIĘKU – 70 x A3
01070022
Marek Grechuta,
Pilski Dom Kultury 1991
01100003
Publiczność na koncercie zespołu BIG CYC
Pilski Dom Kultury 1991
01100031
Zespół BIG CYC po koncercie w garderobie
Pilski Dom Kultury 1991
03630016
Publiczność pod sceną
na koncercie zespółu PROLETARYAT
Pilski Dom Kultury 1991
03630020
Koncert zespółu PROLETARYAT
Pilski Dom Kultury 1991
04560013
Koncert w auli Liceum Ogólnokształcącego
Piła 7 czerwca 1991 roku godz 17.00
04560020
Tomasz „Korabol” Kułak
Koncert w auli Liceum Ogólnokształcącego
Piła 7 czerwca 1991 roku godz 17.00
04560031
Koncert w auli Liceum Ogólnokształcącego
Piła 7 czerwca 1991 roku godz 17.00
04560034
Koncert w auli Liceum Ogólnokształcącego
Piła 7 czerwca 1991 roku godz 17.00
08700008
Zespół w składzie:
Kaczmarski, Gintrowski i Łapiński.
Pilski Dom Kultury 1992
10700015
Zespół Stare Dobre Małżeństwo
Pilski Dom Kultury
17 października 1992 roku
10710015
Koncert zespołu Wilki
Pilski Dom Kultury
19 października 1992 roku
12190003
Koncert zespołu Maanam
Pilski Dom Kultury
7 marca 1992 roku
12190014
Kora w garderobie
po koncercie zespołu Maanam
Pilski Dom Kultury
7 marca 1992
17980012
Zespół Meffi
Krzysiu Figiel, Jacek Poznanski, Igor, Konrad i Mietek
Pila 1993
19080022
Koncert John Porter
Pilski Dom Kultury
13 stycznia 1991 roku
19240001
Zbigniew Wodecki
Stadion Żuzlowy
Piła 1993
20480026
Andrzej Król, zespół Swawolny Dyzio
Festiwal Blues nad Piławą
Głowaczewo w 1993 roku
20490019
Festiwal Blues nad Piławą
Głowaczewo w 1993 roku
23220027
Gienek – Zespół Globtroter
Piła 1993
24380024
Tomasz Stańko
Biuro Wystaw Artystycznych
Piła 1993
Na kontrabasie Adam Cegielski,
na perkusji Marcin Jahr
i na trąbce Tomasz Stańko
25030009
Zespół Jaffia Namuel
Sesja fotograficzna
Scena w Pilskim Domu Kultury
1997
27610008
Koncert zespołu Varsovia Manta
Pilski Dom Kultury
1990
28660025
Marek Gałązka śpiewa Edwarda Stachurę
Przepompownia
Piła 14 września 1991 roku
29890017
Zespół Brygada Kryzys
Berpil
Piła 29 lisopada 1991 roku
29900001
Publiczność na koncercie zespołów
Brygada Kryzys, Proletaryat, Armia
Berpil
Piła 29 lisopada 1991 roku
29900002
Publiczność na koncercie zespołów
Brygada Kryzys, Proletaryat, Armia
Berpil
Piła 29 lisopada 1991 roku
29900008
Zespół Brygada Kryzys
Berpil
Piła 29 lisopada 1991 roku
29900022
Publiczność na koncercie zespołów
Brygada Kryzys, Proletaryat, Armia
Berpil
Piła 29 lisopada 1991 roku
29920002
Zespół Armia
Berpil
Piła 29 lisopada 1991 roku
29920007
Zespół Armia
Berpil
Piła 29 lisopada 1991 roku
29920008
Publiczność na koncercie zespołów
Brygada Kryzys, Proletaryat, Armia
Berpil
Piła 29 lisopada 1991 roku
29920013
Publiczność na koncercie zespołów
Brygada Kryzys, Proletaryat, Armia
Berpil
Piła 29 lisopada 1991 roku
29920015
Zespół Brygada Kryzys
Berpil
Piła 29 lisopada 1991 roku
29930005
Zespół Armia
Berpil
Piła 29 lisopada 1991 roku
30030002
Publiczność na koncercie zespołu DŻEM
Pilski Dom Kultury
Piła 28 listopada 1991 roku
30030006
Koncert zespołu DŻEM
Pilski Dom Kultury
Piła 28 listopada 1991 roku
30030025-nologo
Koncert zespołu DŻEM
Pilski Dom Kultury
Piła 28 listopada 1991 roku
30070028
Lech Janerka po koncercie
Pilski Dom Kultury 1991
30100030
Koncert w Berpilu
Piła 29 listopada 1991 roku
30830034
Jacek Wójcicki
Pilski Dom Kultury 1991
31940017
Publiczność na koncercie zespołu
Formacja Nieżywych Schabuff
Berpil
Piła 13 grudnia 1991 roku
31940034
Zespół Formacja Niezywych Schabuff
Berpil
Piła 13 grudnia 1991 roku
31960001
Zespół Kobranocka
Berpil
Piła 13 grudnia 1991 roku
31960020
Zespół Kobranocka
Berpil
Piła 13 grudnia 1991 roku
35170016
Waldemar Rychły
Zespół Kwartet Jorgi
Pilski Dom Kultury 1993
35900029
Koncert zespołu Na Górze
Ul. Śródmiejska
Piła 1999
36660008
Publiczność na koncercie zespołu
Oddział Zamknięty
Pilski Dom Kultury 1993
36660014
Zespół Oddział Zamknięty
Pilski Dom Kultury 1993
59400013
Zespół Via Gra w swojej sali prób
Budynek Rokada
Piła 2000
64170007
Zespół FBI i Partyzant
Klub Natalia
Piła 10 kwietnia 1994 roku
64170014
Partyzant
Klub Natalia
Piła 10 kwietnia 1994 roku
65680001
Publiczność na koncercie zespołu
Defekt Muzgó
Pilski Dom Kultury
21 marca 1994 roku
65680002
Fani wchodzą na koncert
zespołu Defekt Muzgó
Pilski Dom Kultury
21 marca 1994 roku
65680005
Koncert zespołu Defekt Muzgó
Pilski Dom Kultury
21 marca 1994 roku
65680014
Koncert zespołu Defekt Muzgó
Pilski Dom Kultury
21 marca 1994 roku
65680031
Fani w toalecie na koncercie
zespołu Defekt Muzgó
Pilski Dom Kultury
21 marca 1994 roku
65680036
Fani sprawdzani przy wejściu na
koncert zespołu Defekt Muzgó
Pilski Dom Kultury
21 marca 1994 roku
68830017
Koncert zespołu Voo Voo
Pilski Dom Kultury
14 marca 1994 roku
70570038
Koncert zespołu Voo Voo
Pilski Dom Kultury
14 marca 1994 roku
93050009
Festiwal Blues nad Piławą
Głowaczewo
19-22 lipca 1992 roku
93060005
Festiwal Blues nad Piławą
Głowaczewo
19-22 lipca 1992 roku
93060016
Andrzej Pluszcz
Zespół Recydywa Blues Band
Festiwal Blues nad Piławą
Głowaczewo
19-22 lipca 1992 roku
93060026
Zespół Nocna Zmiana Bluesa
Festiwal Blues nad Piławą
Głowaczewo
19-22 lipca 1992 roku
93070002
Jan Kyks Skrzek
Festiwal Blues nad Piławą
Głowaczewo
19-22 lipca 1992 roku
93070017
Sławek Wierzcholski i Tomek Kamiński
Zespół Nocna Zmiana Bluesa
Festiwal Blues nad Piławą
Głowaczewo
19-22 lipca 1992 roku
93070032
Festiwal Blues nad Piławą
Głowaczewo
19-22 lipca 1992 roku
93090008
Festiwal Blues nad Piławą
Głowaczewo
19-22 lipca 1992 roku
93090011
Festiwal Blues nad Piławą
Głowaczewo
19-22 lipca 1992 roku
Opis zdjęć KADRY DŹWIĘKU – WIELKI FORMAT
03630008
Koncert zespołu Proletaryat
Pilski Dom Kultury 1991
04560001
Podwójna Dawka Johimbiny
Koncert w auli Liceum Ogólnokształcego
Piła 7 czerwca 1991 roku godz 17.00
04560015
Tomasz Rybarczyk w zespole INRI
Koncert w auli Liceum Ogólnokształcego
Piła 7 czerwca 1991 roku godz 17.00
04560026
Dariusz „Qłak” Kułak
Koncert w auli Liceum Ogólnokształcego
Piła 7 czerwca 1991 roku godz 17.00
04560038
Michał „Dósiołek” Thiede
Koncert w auli Liceum Ogólnokształcego
Piła 7 czerwca 1991 roku godz 17.00
09600018
Anna Szałapak
Piwnica pod Baranami
Pilski Dom Kultury
6 października 1992 roku
13120004
Zespół Krew
FAMA
Świnoujście 1988
29900034
Robert Brylewski
Koncert zespołów
Brygada Kryzys, Proletaryat, Armia
Berpil
Piła 1991
30100027
Koncert zespołu Izrael
Berpil
Piła 1991
31960007
Publiczność na koncercie
zespołu Kobranocka
Berpil
Piła 13 grudnia 1991 roku
70570066
Arkadiusz „Długi” Drygas
Koncert Madhouse albo Skull Smokes
Pilski Dom Kultury 1994
70570072
Publiczność na koncercie
Pilski Dom Kultury 1994
77100018
Zespół Jaffia Namuel
Sesja na Ulicy Śródmiejskiej
Piła 1996
93030032
Wokalista zespołu DŻEM, Rysiek Riedel
siedzący za sceną na festiwalu Blues nad Piławą
Głowaczewo 19-22 lipca 1992 roku